Met zijn prachtige stranden en overvloed aan accommodaties is Jamaica een van de meest bezochte eilanden van het Caraïbisch gebied. Ontdekt door Columbus, die er geen genoeg van kon krijgen (hij is er viermaal geweest), vanwege het slavenverleden nauw verwant aan Afrika en met een heel eigen karakter, rijke historie en unieke natuur.

Half Moon

Ik ben nog maar nauwelijks uit het vliegtuig gestapt of muziek schalt me in de oren. Montego Bay verwelkomt zijn gasten op passende wijze. Een bejaarde taxi brengt me met lichtelijk onverantwoorde snelheid naar wat een van de mooiste hotelcomplexen van het Caribisch gebied zal blijken te zijn: Half Moon Golf Tennis & Beach Club (“Where Old World Charm meets Modern Day Luxury”). Stel u voor: een zachtglooiend, parkachtig terrein aan zee, een complex van vijvers met klaterende fonteinen en tuinen vol bloemen, priëlen en hagen, beelden en gazons, alles keurig onderhouden. De gebouwen laag en spierwit, onderling verbonden door overdekte wandelpaden, terrassen, zwembaden, bars, restaurants. Aan de zeezijde een smal maar verblindend wit strand en warm, doorschijnend water zoals ik het overal op Jamaica zal aantreffen. Eenmaal in Half Moon wil je nooit meer weg. Maar dat zou zonde zijn, want er is op Jamaica nog zoveel meer te zien.

Unieke natuurpracht

De Arawak-Indianen, die het eiland ten tijde van Columbus bewoonden en vrij spoedig na de Spaanse invasie uitstierven, noemden Jamaica Xaymaca, land van bos en water. Een bescheiden naam voor een land waar alleen al ca. 3000 soorten bloeiende planten voorkomen, waarvan er meer dan 800 alleen hier te vinden zijn. Orchideeën, bougainville, hibiscus, flamboyants en andere tropische bloeiers kom je letterlijk overal tegen en dat geldt ook voor vlinders en kolibri’s waarvan 24 soorten inheems zijn. Om het bedreigde milieu een handje te helpen zijn enkele gebieden tot nationaal park verklaard zoals het Blue Mountains-John Crow National Park ten noordoosten van de hoofdstad Kingston en de Marine Parks van Montego Bay en Port Antonio, in het leven geroepen om het daar aanwezige koraalrif te beschermen.

Rosehall Great House

De Jamaicanen zijn beslist niet rijk, althans de meesten niet, maar ze zijn optimistisch van aard, goedlachs, vriendelijk en ze ontlenen veel van hun levensvreugde aan de muziek die altijd en overal weerklinkt. Een van mijn eerste excursies gaat naar Rosehall Great House, een historisch plantagehuis in de buurt van Montego Bay. Rosehall, in 1760 gebouwd, is nu een museum, ingericht zoals dat vroeger, ten tijde van de grote suikerplantages en de slaven, zeker het geval geweest zal zijn. Een voornaam, indrukwekkend interieur met brede gangen, ruime, hoge kamers, een prachtig trappenhuis van donkerglanzend mahonie en hemelbedden in de slaapkamers. Volgens de legende was Rosehall de plek waar rond 1700 de roemruchte Annie Palmer (“The White Witch of Rosehall”) heeft gewoond, een rijke plantagebezitster van wie maar liefst drie echtgenoten op mysterieuze wijze om het leven kwamen

Op weg naar Negril

Behalve Rosehall is er nóg een gerestaureerd plantagehuis in de buurt, Greenwood Great House, gebouwd door een neef van de schrijfster Elizabeth Barrett Browning. Maar in plaats van huizen wil ik meer van het landschap zien en ik besluit met een wijde boog door het binnenland richting de westkust te rijden met Negril als einddoel. De wegen zijn niet al te best, maar het landschap vergoedt veel. Het is groen, doorschoten met de felle kleuren van exotische bloemen en met schilderachtige dorpjes vol houten, op palen gebouwde huizen waar de mensen tegen elkaar praten in een wonderlijk mengtaaltje van Frans, Engels en Ashanti dat Jamaica Talk wordt genoemd.

Langs de noordkust

Negril, ooit een centrum van het internationale hippiedom, staat vol met hotels in alle soorten en maten, maar op de westpunt ter hoogte van de vuurtoren, waar het aan stranden ontbreekt en waar de kust één lange, rafelige rotswand is, hangt nog iets van de sfeer van vroeger. De sfeer is er ontspannen, de zonsondergang onbeschrijflijk mooi.

Van Montego Bay (“Mobay”, zoals de locals zeggen) naar het oosten gaat de reis langs Discovery Bay waar Columbus aan land zou zijn gegaan (museum in Columbus Park), langs Rio Bueno en langs Runaway Bay dat zijn naam dankt aan vluchtende negerslaven die vanhier per kano naar het naburige Hispaniola zouden zijn gevlucht. In St.Ann’s Bay, dat Columbus op zijn vierde reis aandeed en waar hij wegens schipbreuk een jaar heeft moeten blijven, staat een standbeeld dat de grote man voorstelt, turend over de wijde zee.

De omgeving van Ocho Rios

Via schilderachtige plaatsjes in het binnenland als Falmouth en Duncans (geboorteplaats van Harry Belafonte) en het kleine, hooggelegen Nine Mile, waar “The King of Reggae” Bob Marley in 1945 werd geboren en in 1981 begraven, kom ik weer aan zee in Ocho Rios, na Montego Bay het tweede toeristische centrum van de noordkust. Ik logeer er in Hotel Sans Souci dat er met zijn zachte kleuren en grazieuze lijnen uitziet als een Italiaans palazzo. Een populaire attractie is hier een complex van 14 watervallen, Dunn’s River Falls, dat busladingen toeristen trekt. En er is de Enchanted Garden, een hotel midden in een reusachtige botanische tuin. Fern Gully, tussen Ocho Rios en de hoofdstad Kingston, is een weg aangelegd in een oude rivierbedding met aan beide kanten steile hellingen overdekt met varens, honderden verschillende soorten naar men zegt, maar de weg is smal en het verkeer druk, dus uitstappen om ze nader te bekijken is er niet bij.

Kingston

Kingston valt tegen. Wat een verschil met de rest van het land. In het oude centrum is het druk, rommelig, vervallen en heet en ik kom er maar weinig gebouwen of plekken tegen die de moeite van het bekijken waard zijn. Uitzondering: het Bob Marley Museum en het mooie Devon House dat stamt uit 1881 en werd gebouwd door Jamaica’s eerste zwarte miljonair, Georg Stiebel. Het minder fraaie stadsbeeld is vooral de schuld van een verwoestende aardbeving in 1907 waarna grote delen zijn herbouwd in fantasieloos beton. Wel aantrekkelijk is de ligging aan een wijde baai, een van de grote natuurlijke havens van de wereld. En er zijn de op de achtergrond hoog oprijzende Blue Mountains, een paradijs voor wandelaars, vogelkenners, liefhebbers van onbegrensde vergezichten en voor al wie de hitte en de hektiek van de stad wil ontvluchten. En wat je zeker niet mag overslaan: een bezoek aan een koffieplantage om de heerlijke Blue Mountains-koffie te proeven.

Literatuur
Richard Koss, Jamaica, uitg Lonely Planet, ISBN 9781741046939
A Rough Guide to the Caribbean, uitg. Rough Guides, ISBN 978-1-85828-819-2

Links
www.jamaica.nl
www.jamaica.startpagina.nl
www.visitjamaica.com